A poem for Samothrace

Holding thunder 

with one thought. 

Gambling truth 

between humans and Gods. 

Healing to be, 

Water to speak- 

I come in peace.

Άνθρωποι

Μαριονέτες χταποδιών,

σαν κούκλες από μάζα-

φέρουν εκείνο το αέριο-υγρό,

και το ορατό

προβάλουν στην επιφάνεια

από το βυθό.

Learning

Deep wounds are flowing out from within,

Rest in silence inside my air of mass. 

Grammarly calls it heart.

Edges with spikes in time

There is no Saint, Who doesn't describe Geometry- better than The frog in the river. Who they stand, On the Water lily, Sending Kingdoms of Figures Reborn, through Nothingness, In an air of Spells, From Adam to Lilith.

Χαιρετισμούς από τον Ήλιο

 'Πρώτα η γεωμετρία,

και ύστερα

η καμπυλότητα',

θα έλεγε 

ο κρύσταλλος

του πυριτίου (Si).

Τη Σπίθα

Υμνώντας τη Μουσική, 

Υμνείς τα Πνεύματα. 

Εκείνα της Ανώτερης Φωτιάς.

Dad

Look at me,

How much I fell.

There is a hole in my skull,

And I stand.