Το νιώθω ότι είμαστε μία κόντρα στη ροή της τέταρτης διάστασης,
Ένα ενδιάμεσο ενεργειακό κενό.
Ό,τι αυτή η ροή είναι η βαρύτητα του νου με τις αισθήσεις κόντρα και, ίσως, τούμπαλιν.
Εκτινάσσονται με χρώματα.
Με χρώματα που κρύβουν έννοιες και λόγο.
Κόντρα στην πτώση της βαρύτητας γεννιόμαστε με ωσμώσεις, και να τη η μάζα! Ίσως χαρούμενης!
Εκρήξεις χρωμάτων που κρύβουν έννοιες και λόγο, κόντρα στα βάθη της ροής μέχρι το μετασχηματιστή.
Το μετασχηματιστή, την καρδιά, που εκπέμπει τα συναισθήματα στη Γη.
Κάπου εκεί η μάζα είναι προϊόν αγάπης.
Στην αγάπη έρχεται ο έρωτας με λόγο κι έναν ομφάλιο λώρο.
Και γεννά μία κόντρα,
με μορφή μάζας, για την επαφή.
Την κόντρα του νου με την καρδιά.
Ίσως του ήχου με τα χρώματα.
Ίσως τον άνθρωπο με την πραγματικότητα του.
Θέλει δύο για την ύπαρξη.