Παράμερα στο βάθος του συρταριού...

 ...κρύβω τετράδια,

σαν σκλάβα του νου.
Με τον μπάτη στα σγουρά μαλλιά μου γράφω—
πάντα προτιμώ γυμνόστηθη,
είναι σημαντικό για τη μάχη του παρελθόντος στο παρόν μου.
Σαν μυστικά από ένα όργιο του Σύμπαντος πλέκω ποίηση,
υπομένοντας τον ταβερνιάρη στα χαμένα πάθη μου
να συμφωνεί:
ότι τα δάκρυα δεν καίνε όταν έχουν αντοχή.

ΑΣΚΗΣΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ 'ΠΑΡΑΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΣΥΡΤΑΡΙΟΥ...', ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΨΙΚΑΜΙΝΟ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ, 2001

The End

Animals don't mind
me not being with you. 

"I am violated."

I said to them,

"I want no more."

The cats agreed.

So you are excluded
from my Kingdom of Souls.

Άσκηση πάνω στο ποίημα ΤΟ ΒΑ-ΒΑ ΤΩΝ ΚΡΟΑΚΩΝ του Ανδρέα Εμπειρίκου, από την Υψικάμινο

Μια Βαβυλώνα τέχνης θορυβώδους έκστασης,
ορίζει το μέλλον της κατάρας μου
στο παγωμένο μήλο του λυκόφωτος—
φέρνει ισάξιες πλεύσεις μακρόπνοων λυγμών
και τεθλιμμένων ζωντοχήρων,
κοπάζει τη σιδηρούν προπέλα των πλατάνων
και διατηρητέους κρατάει στη μνήμη μου
τους συγχρονισμούς μου με το βα-βα των κροάκων.

Μπουμπουνίζει

Κλαίει ο Δίας για την άρνηση της Ήρας
να επιστρέψει κοντά του,
στο φθαρτό των Ολύμπιων Θεών.
Την Ιδέα του Έρωτα γι’ αυτόν κρατάει,
με πληρότητα βαθιά, στα σωθικά της.

Αγκυμοσύνη

Εγώ η ελιτίστρια
σκέφτομαι και κρούουν απ' έξω τα τσίγκινα.

Γιατί να με νοιάζει το μέλλον
όταν όλα τα βρίσκω στο τέλος;

Δικά σας τα σπόρια που πλένετε,
σας σιχάθηκα να παλεύετε
το μυαλό μου να φτάσετε.

Στο φόντο κινούμαι καλύτερα·
η σεξουαλικότητα
είναι το μόνο μου τίμημα.

Παραφράσεις στον Αχέροντα του Βέβηλου

Κάποτε έγραφα μόνο για σύμπαντα
τώρα γράφω για έρωτα.

Ήμουν ανήμπορη κάθε στιγμή που εγκλείστηκα,
σήκωσα ανάστημα·
ό,τι είπα το πήρε ο θάνατος.

Παιχνίδια δαιμόνων ξορκίστηκαν,
παίζει μαζί μου το τρίγωνο
κι εγώ κάνω πόλεμο.

Τις ψυχές όλων εξόρισα,
δεν αυτοκτόνησα.

BURNOUT

Πρωτόκολλα οικογενειακών κατάρων,

προκαλούν πνιγμούς

μίσους,

ατέρμονων μύθων

υποταγών,

πλούσιων μαστών.