Παρασκευή 21 Μαρτίου 2025

Άσκηση

Το νιώθω ότι είμαστε μία κόντρα στη ροή της τέταρτης διάστασης,
Ένα ενδιάμεσο ενεργειακό κενό.
Ό,τι αυτή η ροή είναι η βαρύτητα του νου με τις αισθήσεις κόντρα και, ίσως, τούμπαλιν.
Εκτινάσσονται με χρώματα.
Με χρώματα που κρύβουν έννοιες και λόγο. 
Κόντρα στην πτώση της βαρύτητας γεννιόμαστε με ωσμώσεις, και να τη η μάζα! Ίσως χαρούμενης! 

Εκρήξεις χρωμάτων που κρύβουν έννοιες και λόγο, κόντρα στα βάθη της ροής μέχρι το μετασχηματιστή.
Το μετασχηματιστή, την καρδιά, που εκπέμπει τα συναισθήματα στη Γη.

Κάπου εκεί η μάζα είναι προϊόν αγάπης.
Στην αγάπη έρχεται ο έρωτας με λόγο κι έναν ομφάλιο λώρο.
Και γεννά μία κόντρα,
με μορφή μάζας, για την επαφή.
Την κόντρα του νου με την καρδιά.
Ίσως του ήχου με τα χρώματα.
Ίσως τον άνθρωπο με την πραγματικότητα του.

Θέλει δύο για την ύπαρξη.



Κυριακή 16 Μαρτίου 2025

Άσκηση, έμπνευση από τη "Μυθωδία" του Βαγγέλη Παπαθανασίου

Δία έλα,
Να υποτάξεις το μοναδικό,.
Βιάζοντας,
Να σπείρεις αστραπές.
Να κυριαρχήσεις.
Γι'αυτό σε σκότωσε η Ήρα!
Επειδή τη βίασες!
Βιάζοντας, την κέρδισες ξανά, στο δάκρυ της.
Την ίδια την Αγάπη.
Αυτήν που το δάκρυ της Ήρας,
Εκείνο, κατάπιε.

Μεσσηνία

Ένιωθα ότι κλέβω τις ιστορίες
Από τα έντομα,
Και από τα πουλιά τις αισθήσεις.
Συζητούσα με τα σκυλιά.
Είχα ανατολή και δύση.
Λίγο νότο, για τα κρυφά του δέους,
Έστηνα αυτί
Στις ερωτοκραυγές των τσακαλιών.
Κάθε πρωί τραβούσα για δουλειά
Με το σφύριγμα των γερακιών.
Επικοινωνούσα με θαυμασμό,
Αλλά με τιμώρησαν.
Επειδή έκλεβα τις ιστορίες τους.
Έμαθα να χαμογελάω πλέον σφιχτά.
Όμως σπούδασα!
Και τώρα, που πέρασε ο καιρός,
Καταλαβαίνω ότι με συγχώρεσαν!

Παρασκευή 7 Μαρτίου 2025

Κάτι σαν ποίημα

Μεγαλώνοντας νιώθεις όλο και περισσότερο να θες να αναπληρώσεις τα χαμένα χρόνια.
Δεν ξέρω πότε κάτι γίνεται αργά!
Ξέρω μόνο ότι η καμπυλότητα στο χώρο και οι συχνότητες της αντίληψης είναι μάλλον ταυτόσημες και ότι ορίζονται από το φάσμα της Ηλεκτρομαγνητικής Ακτινοβολίας.
Αυτό καταλαβαίνω όπως με παρατηρώ.
Και ξέρω ότι η αντίληψη είναι διάφορες καμπύλες διαβαθμίσεις συχνοτήτων.
Και ξέρω σε τί επικοινωνία έχω φτάσει.
Κάποια πράγματα μερικές φορές απλά παύεις να τα αγκαλιάζεις.
Τα αγκαλιάζεις;
Δεν ξέρω αν θα ερχόταν ποτέ η γαλήνη χωρίς τη λέξη Σ'αγαπώ.
Όμως η μνήμη είναι μία μορφή ενεργής κατάστασης της διατήρησης των ψυχών που χάθηκαν. Θέλει δύο για να είναι κάτι αλήθεια, μου είχαν πει κάποτε!
Και σκέφτομαι, Άλλο τα Παράλληλα Σύμπαντα και άλλο οι διαστάσεις!;
Κάπου εκεί φροντίζω να μην κάψω το φαγητό!

Πινέλος

Από το 2021 μέχρι το 2023 ανέβηκα τρεις με τέσσερις φορές Αθήνα.
Όλες μα όλες τις φορές σε πέτυχα στο τρένο σε αυτό το δρομολόγιο να πηγαινοέρχεσαι!
Κάθε φορά οι ΟΔΟΣ 55 με το Αττική Βικτώρια σε φέρνουν στη μνήμη μου.
Απορώ αν ζεις!
Αττική Βικτώρια, χαμένες στάσεις, σβησμένες ώρες, πόνος για ζωή, λένε οι ΟΔΟΣ 55!
Ζεις;
Τα χαιρετίσματα μου αν με σκέφτεσαι!
Δεν ξέρω πότε θα ανέβω πάλι.
Το ξέρω ότι θα με πετύχεις.
Ζεις;
Όλα καλά.
Μην ανησυχείς!
Κρατάω γερά.
Δεν το ξεχνάω που δεν είχες ταλαιπωρήσει εκείνη την κότα στο νησί!
Ούτε που το κατάλαβε πότε τη χωνέψαμε!
Ούτε ένα κιχ.
Να γυρίσεις στο νησί.
Να ζήσεις εκεί.
Χωρίς χαμένες στάσεις, σβησμένες ώρες, πόνο για ζωή.
Ζεις;

Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2025

Απόηχος

Και πού στέκομαι;
Πάνω στη βία.
Αυτήν την αιχμηρή.
Σαν της λεπίδας την αιχμή.
Τη στυγνή.
Αυτήν που εκτελεί αλύπητα.

Ό,τι δίνεις παίρνεις, λένε.

Κάπως έτσι η βία ορίζει την καταστροφή,
Εκείνην που θα φέρει τη γνώση,
Για να έρθει η χρυσή τομή.
Είτε σαν ποίηση, είτε σαν ψέμα, είτε σαν μία αλήθεια.

Απολογισμός

Είναι αυτό το Γιν
Και αυτό το Γιανγκ!
Που είναι σαν να ισορροπούν σε καμπύλες,
Με τις ενδότερες σφαίρες τους διφορούμενες.
Δεν ξέρω πώς πας από τη μία σφαίρα στην άλλη!
Είναι σαν δύο διαφορετικέ καταστάσεις,
Που ξετρυπώνουν από την καρδιά.

Δεν πολυμιλάω για τα συναισθήματα,
Ίσως γιατί βρίσκονται στην αντίληψη μου!.

Αυτή η δίοδος ένωσης τους, όμως,
μόνο ένας ποταμός πρέπει να είναι.
Μπορεί ο πάγος.