Μια Βαβυλώνα τέχνης θορυβώδους έκστασης, ορίζει το μέλλον της κατάρας μου στο παγωμένο μήλο του λυκόφωτος— φέρνει ισάξιες πλεύσεις μακρόπνοων λυγμών και τεθλιμμένων ζωντοχήρων, κοπάζει τη σιδηρούν προπέλα των πλατάνων και διατηρητέους κρατάει στη μνήμη μου τους συγχρονισμούς μου με το βα-βα των κροάκων.
Κλαίει ο Δίας για την άρνηση της Ήρας να επιστρέψει κοντά του, στο φθαρτό των Ολύμπιων Θεών. Την Ιδέα του Έρωτα γι’ αυτόν κρατάει, με πληρότητα βαθιά, στα σωθικά της.