The End

Animals don't mind
me not being with you. 

"I am violated."

I said to them,

"I want no more."

The cats agreed.

So you are excluded
from my Kingdom of Souls.

Άσκηση πάνω στο ποίημα ΤΟ ΒΑ-ΒΑ ΤΩΝ ΚΡΟΑΚΩΝ του Ανδρέα Εμπειρίκου, από την Υψικάμινο

Μια Βαβυλώνα τέχνης θορυβώδους έκστασης,
ορίζει το μέλλον της κατάρας μου
στο παγωμένο μήλο του λυκόφωτος—
φέρνει ισάξιες πλεύσεις μακρόπνοων λυγμών
και τεθλιμμένων ζωντοχήρων,
κοπάζει τη σιδηρούν προπέλα των πλατάνων
και διατηρητέους κρατάει στη μνήμη μου
τους συγχρονισμούς μου με το βα-βα των κροάκων.

Μπουμπουνίζει

Κλαίει ο Δίας για την άρνηση της Ήρας
να επιστρέψει κοντά του,
στο φθαρτό των Ολύμπιων Θεών.
Την Ιδέα του Έρωτα γι’ αυτόν κρατάει,
με πληρότητα βαθιά, στα σωθικά της.

Αγκυμοσύνη

Εγώ η ελιτίστρια
σκέφτομαι και κρούουν απ' έξω τα τσίγκινα.

Γιατί να με νοιάζει το μέλλον
όταν όλα τα βρίσκω στο τέλος;

Δικά σας τα σπόρια που πλένετε,
σας σιχάθηκα να παλεύετε
το μυαλό μου να φτάσετε.

Στο φόντο κινούμαι καλύτερα·
η σεξουαλικότητα
είναι το μόνο μου τίμημα.

Παραφράσεις στον Αχέροντα του Βέβηλου

Κάποτε έγραφα μόνο για σύμπαντα
τώρα γράφω για έρωτα.

Ήμουν ανήμπορη κάθε στιγμή που εγκλείστηκα,
σήκωσα ανάστημα·
ό,τι είπα το πήρε ο θάνατος.

Παιχνίδια δαιμόνων ξορκίστηκαν,
παίζει μαζί μου το τρίγωνο
κι εγώ κάνω πόλεμο.

Τις ψυχές όλων εξόρισα,
δεν αυτοκτόνησα.

BURNOUT

Πρωτόκολλα οικογενειακών κατάρων,

προκαλούν πνιγμούς

μίσους,

ατέρμονων μύθων

υποταγών,

πλούσιων μαστών.

Παράξενος κόσμος

Έπαψα να ακούω τα πουλιά·
με παραπλανούν στο παράλογο
του Θέατρου αυτού,
στο δρόμο μου ντύνοντάς σε ηθοποιό.

— Θύμωσαν οι αλήθειες, μου είπαν κάποτε.
Συμφώνησα στο μύθο
και με έγδυσα νεκρή
για ένα φιλί.

Άσκηση, από την Υψικάμινο του Ανδρέα Εμπειρίκου, 2001, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

 

ένα ποίημα για τον πατέρα

Σύν-θλιψη αρχετύπων, κάρβουνο κυρίαρχο — τυφλώνει τον προορισμό. Παρήγορη γίνεται η πίεση: λανθάνοντα διαμάντια σπέρνει, σκονισμένα στον καιρό.

'Κορίτσι'

Έγινε το σπίτι πύργος· Καταφύγιο. Πήρα και το στρώμα της γιόγκας — Φούξια, να μην μπερδεύω τα συναισθήματα. Σύντομα δεν θα χρειαστεί καν να βγω· Ανάποδες ασκήσεις αγοραφοβίας. Έχω δικαιολογία: «ξέχασα». Πιάνω δουλειά. Τι καλά! Άνθρωποι με χρησιμότητα. Για τα σφιχτά χαμόγελα.

παραφράσεις

Πιάνω το μυαλό μου και χάνω τον εαυτό μου Δεν υπάρχει ψύχωση με άρνηση Οι συγχορδίες είναι φάσματα "Υπερευαισθησία, ρε παιδιά!"

Ηθική

Η απόφαση έχει από καιρό κριθεί Ένα χελιδόνι συμφώνησε το σπουργίτι να παραμείνει ο κριτής Κι όμως η φύση δεν προσβάλλει το θάνατο Δεν δύναται, δεν υφίσταται η εξορία για αυτόν που δεν τον κυβερνάει η ενοχή

Α color poem for Earth

Earth loves the colors of Rayleigh Its scattering traps the dreams Chases the gaze of Blue In Purple Kingdoms Unites the Absurd and falls into a theatre of lies

A morning poem

Where the thought falls 

Birds follow its call 

Whose sound provides chaos 

So their advice shows me how 

The universe wants me, yours

ένας μήνας

Νούφαρα συνειδήσεων

αναβλύζουν από κελιά έκτροπων παλμών.

Εγκλωβισμένες ψυχές

χωρίς σταδιακή αφαίρεση ροών,

Νίπτονται στα δάκρυα

πλεούμενων ερώτων-

και λιώνουν στις εκβολές των φιλιών.

back to my room

I saw a spider, for the first time not to warn me, for what she always tastes. Weird. Vision was her colors, And I am still wondering What kindness will remain!