Searching for a Title

Spirits warned me. Your soul showed me you were in a green-white-brown mood. We talked, but silence was its echo... Were you depressed? In a comic, a spirit led me to your pearl (same color as mine). Sorry for your loss. Was it mine?

Semicircle

Wings up

Flying comes from the heart

But you need a hug first

to complete the circle

of this enlightenment

the one of entanglement

Vendetta

If you cheat on me, I'll cheat back. If you hurt me, I'll hurt you back. I ain't no better- Jealousy is in my heart. Untouchable, we both, Bound to regain the range of our love. I've been raped the whole of my life, Never got any money to surrender. Don't forget: You are the whore.

Κίνηση Γ1, Γ2, Γ3

 Μήπως λοιπόν η κίνηση

είναι η ίδια η πράξις

της πραγμάτωσης του εν δυνάμει έργου,

προτού κι εφόσον αυτό πραγματωθεί, 

του οποίου η δυνατότητα

είναι η σύλληψη και Ιδέα του;

Sacred Lilith

My undecided wings
-Transformed
by the hand of Love-
Found their dimension's call
Now they are making War
For the Souls to come.

Παράμερα στο βάθος του συρταριού...

 ...κρύβω τετράδια,

σαν σκλάβα του νου.
Με τον μπάτη στα σγουρά μαλλιά μου γράφω—
πάντα προτιμώ γυμνόστηθη,
είναι σημαντικό για τη μάχη του παρελθόντος στο παρόν μου.
Σαν μυστικά από ένα όργιο του Σύμπαντος πλέκω ποίηση,
υπομένοντας τον ταβερνιάρη στα χαμένα πάθη μου
να συμφωνεί:
ότι τα δάκρυα δεν καίνε όταν έχουν αντοχή.

ΑΣΚΗΣΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ 'ΠΑΡΑΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΣΥΡΤΑΡΙΟΥ...', ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΨΙΚΑΜΙΝΟ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ, 2001

The End

Animals don't mind
me not being with you. 

"I am violated."

I said to them,

"I want no more."

The cats agreed.

So you are excluded
from my Kingdom of Souls.

Άσκηση πάνω στο ποίημα ΤΟ ΒΑ-ΒΑ ΤΩΝ ΚΡΟΑΚΩΝ του Ανδρέα Εμπειρίκου, από την Υψικάμινο

Μια Βαβυλώνα τέχνης θορυβώδους έκστασης,
ορίζει το μέλλον της κατάρας μου
στο παγωμένο μήλο του λυκόφωτος—
φέρνει ισάξιες πλεύσεις μακρόπνοων λυγμών
και τεθλιμμένων ζωντοχήρων,
κοπάζει τη σιδηρούν προπέλα των πλατάνων
και διατηρητέους κρατάει στη μνήμη μου
τους συγχρονισμούς μου με το βα-βα των κροάκων.

Μπουμπουνίζει

Κλαίει ο Δίας για την άρνηση της Ήρας
να επιστρέψει κοντά του,
στο φθαρτό των Ολύμπιων Θεών.
Την Ιδέα του Έρωτα γι’ αυτόν κρατάει,
με πληρότητα βαθιά, στα σωθικά της.

Αγκυμοσύνη

Εγώ η ελιτίστρια
σκέφτομαι και κρούουν απ' έξω τα τσίγκινα.

Γιατί να με νοιάζει το μέλλον
όταν όλα τα βρίσκω στο τέλος;

Δικά σας τα σπόρια που πλένετε,
σας σιχάθηκα να παλεύετε
το μυαλό μου να φτάσετε.

Στο φόντο κινούμαι καλύτερα·
η σεξουαλικότητα
είναι το μόνο μου τίμημα.

Παραφράσεις στον Αχέροντα του Βέβηλου

Κάποτε έγραφα μόνο για σύμπαντα
τώρα γράφω για έρωτα.

Ήμουν ανήμπορη κάθε στιγμή που εγκλείστηκα,
σήκωσα ανάστημα·
ό,τι είπα το πήρε ο θάνατος.

Παιχνίδια δαιμόνων ξορκίστηκαν,
παίζει μαζί μου το τρίγωνο
κι εγώ κάνω πόλεμο.

Τις ψυχές όλων εξόρισα,
δεν αυτοκτόνησα.

BURNOUT

Πρωτόκολλα οικογενειακών κατάρων,

προκαλούν πνιγμούς

μίσους,

ατέρμονων μύθων

υποταγών,

πλούσιων μαστών.

Παράξενος κόσμος

Έπαψα να ακούω τα πουλιά·
με παραπλανούν στο παράλογο
του Θέατρου αυτού,
στο δρόμο μου ντύνοντάς σε ηθοποιό.

— Θύμωσαν οι αλήθειες, μου είπαν κάποτε.
Συμφώνησα στο μύθο
και με έγδυσα νεκρή
για ένα φιλί.

Άσκηση, από την Υψικάμινο του Ανδρέα Εμπειρίκου, 2001, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

 

ένα ποίημα για τον πατέρα

Σύν-θλιψη αρχετύπων, κάρβουνο κυρίαρχο — τυφλώνει τον προορισμό. Παρήγορη γίνεται η πίεση: λανθάνοντα διαμάντια σπέρνει, σκονισμένα στον καιρό.

'Κορίτσι'

Έγινε το σπίτι πύργος· Καταφύγιο. Πήρα και το στρώμα της γιόγκας — Φούξια, να μην μπερδεύω τα συναισθήματα. Σύντομα δεν θα χρειαστεί καν να βγω· Ανάποδες ασκήσεις αγοραφοβίας. Έχω δικαιολογία: «ξέχασα». Πιάνω δουλειά. Τι καλά! Άνθρωποι με χρησιμότητα. Για τα σφιχτά χαμόγελα.

παραφράσεις

Πιάνω το μυαλό μου και χάνω τον εαυτό μου Δεν υπάρχει ψύχωση με άρνηση Οι συγχορδίες είναι φάσματα "Υπερευαισθησία, ρε παιδιά!"

Ηθική

Η απόφαση έχει από καιρό κριθεί Ένα χελιδόνι συμφώνησε το σπουργίτι να παραμείνει ο κριτής Κι όμως η φύση δεν προσβάλλει το θάνατο Δεν δύναται, δεν υφίσταται η εξορία για αυτόν που δεν τον κυβερνάει η ενοχή

Α color poem for Earth

Earth loves the colors of Rayleigh Its scattering traps the dreams Chases the gaze of Blue In Purple Kingdoms Unites the Absurd and falls into a theatre of lies

A morning poem

Where the thought falls 

Birds follow its call 

Whose sound provides chaos 

So their advice shows me how 

The universe wants me, yours

ένας μήνας

Νούφαρα συνειδήσεων

αναβλύζουν από κελιά έκτροπων παλμών.

Εγκλωβισμένες ψυχές

χωρίς σταδιακή αφαίρεση ροών,

Νίπτονται στα δάκρυα

πλεούμενων ερώτων-

και λιώνουν στις εκβολές των φιλιών.

back to my room

I saw a spider, for the first time not to warn me, for what she always tastes. Weird. Vision was her colors, And I am still wondering What kindness will remain!

a tiny poem

'smiles of light, heal awareness'

In thinking

Circles to be complete. Spirals to flow as sequences. Creating circles from the front, As illusions, Making sounds of relief.

Breathe.

micro!

surrealism on food
division — realism
addiction — ?

Χωρίς τίτλο

Φάρμακο της ζήλιας
είναι το ανθρακούχο νερό.Έρχεται το οξυγόνο του
στην πέψηκαι χωνεύεις με ρόγχους
την αλήθεια.Ο άνθρακας ρίχνειτους παλμούςκαι παύει την ανάφλεξη.Ξυπνάς στην αρμονίατου δίπολού σουκαι βλέπεις το Εγώστη δράση.

Φορτία στο Σύμπαν

Στο ψαχνό 

των αντίθετων περιστροφών

Κρύβεται η τριβή

του ορατού στο κενό.

Ιδού ο Χώρος.

Αλληγορίες

Η πλεύση της πρόθεσης Στην κατεύθυνση της ψυχής Δεν αναιρεί ότι το πνεύμα θα επικρατεί πάντα στις διαστάσεις. Είναι η μορφή ή ο όγκος;

Ένας παράλληλος πόλεμος

Παρέα με το χταποδάκι,

εδώ στο βυθό των θαλασσών του,

κάθομαι δίπλα στα σπιτάκια του,

'Τί ωραία που είναι!'

και το υπακούω.

'Έχει παράπονο',

χωρίς να αστειεύεται,

μου λέει,

'Έχει η ανόργανη ύλη

ένα παράπονο, 

με της συνείδησης τον ορισμό.

Δεν είναι μόνο η υγρασία

αλλά και οι παλμοί της.

Δεν νοιάζονται οι άνθρωποι

για καμιά αλήθεια'.

'Όχι, εντάξει χταποδάκι',

το καθησυχάζω σκεπτική,

'Εδώ, σειρήνα, μαζί σου θα καθίσω,

και θα δούμε.

Έχουμε πολλά να τους πούμε.'

A poem for Samothrace

Holding thunder 

with one thought. 

Gambling truth 

between humans and Gods. 

Healing to be, 

Water to speak- 

I come in peace.

Άνθρωποι

Μαριονέτες χταποδιών,

σαν κούκλες από μάζα-

φέρουν εκείνο το αέριο-υγρό,

και το ορατό

προβάλουν στην επιφάνεια

από το βυθό.

Learning

Deep wounds are flowing out from within,

Rest in silence inside my air of mass. 

Grammarly calls it heart.

Edges with spikes in time

There is no Saint, Who doesn't describe Geometry- better than The frog in the river. Who they stand, On the Water lily, Sending Kingdoms of Figures Reborn, through Nothingness, In an air of Spells, From Adam to Lilith.

Χαιρετισμούς από τον Ήλιο

 'Πρώτα η γεωμετρία,

και ύστερα

η καμπυλότητα',

θα έλεγε 

ο κρύσταλλος

του πυριτίου (Si).

Τη Σπίθα

Υμνώντας τη Μουσική, 

Υμνείς τα Πνεύματα. 

Εκείνα της Ανώτερης Φωτιάς.

Dad

Look at me,

How much I fell.

There is a hole in my skull,

And I stand.

Άτιτλο στην Ηλιαχτίδα

Σαν ένα άρωμα του οργασμού του Ήλιου
είναι ο Έρωτας στην Ουτοπία –
αλλά τι να πεις στην Ηλιαχτίδα!Η τελειότητα δεν υφίσταται
από την αρχή διατήρησης του ήχου;
-Σε όλα τα επίπεδα της ατμόσφαιρας της Γης
σε σχέση με το Σύμπαν.-Είναι ουτοπικό να ζητάμε την τελειότητα,
προσπάθησε αν θες-
Είναι τόσο εύθραυστη σαν μηχανισμός
που σπάει τη μεμβράνη της πραγματικότητας.
Ό,τι πει το Σιελ Μπλε.
Εγώ το έχω ερμηνεύσει 
σαν την Έννοια της Αμφισβήτησης.